responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 16  صفحه : 549
فَأَعْرَضوا فَأَرْسلْنَا عَلَیهِمْ سیْلَ الْعَرِمِ وَ بَدَّلْنَهُم بجَنَّتَیهِمْ جَنَّتَینِ ذَوَاتىْ أُکلٍ خَمْطٍ وَ أَثْلٍ وَ شىْءٍ مِّن سِدْرٍ قَلِیلٍ

کلمه ((عرم (( به معناى سد در مقابل رودخانه است ، که آب را حبس ‌ مى کند. بعضى دیگر گفته اند: به معناى باران سیل زا مى باشد، بعضى دیگر به معناى دیگرى گفته اند. و کلمه ((اکل (( - به دو ضمه - به معناى هر میوه اى است که براى انسان ماکول باشد. و کلمه ((خمط(( - به طورى که گفته اند -: به معناى هر گیاهى است که کمى تلخ مره باشد، و هر چه بگذرد، تلخ ‌تر شود. و کلمه ((اثل (( به معناى گیاه معروف طرفاء است و بعضى گفته اند شبیه طرفاء است ولى از آن بزرگتر است و بار و میوه ندارد، و کلمه ((سدر(( هم معنایش معروف است . و دو کلمه ((اثل (( و ((شى ء(( عطف بر ((اکل (( هستند، نه عطف بر ((خمط((
و معناى آیه این است که : مردم سبا از شکر خدا و عبادت او که بدان ماءمور شده بودند، روى گردانیدند، و ما هم کیفرشان کردیم یعنى سیل عرم را فرستادیم تا همه شهر و باغات و مزارع آن را غرق کند، و به جاى آن دو بهشت ، دو سر زمین بگذارد، که طرفاء و گیاهان تلخ و بوته سدر از آن سر در آورد
ذَلِک جَزَیْنَهُم بِمَا کَفَرُوا وَ هَلْ نجَزِى إِلا الْکَفُورَ

کلمه ((ذلک (( اشاره به مطلبى است که قبلا ذکر کرد، یعنى فرستادن سیل و تبدیل دو بهشت به دو سر زمین کذایى ، و کلمه ((ذلک (( در تقدیر و در محل نصب است ، تا مفعول دوم ((جزیناهم (( باشد، و تقدیر آن ((جزیناهم ذلک (( است . و به طورى که گفته اند -: فرق است بین جزاء، و مجازات ، چون مجازات تنها در شر استعمال مى شود، ولى جزاء در خیر و شر هر دو استعمال مى شود
و معناى آیه این است که ما به مردم سبا چون کافر شدند، و از شکر ما اعراض کردند، و یا در مقابل کفرشان این چنین جزاء دادیم و ما جزاى بد نمى دهیم ، مگر کسى را که بسیار کفران نعمت هاى ما کند
وَ جَعَلْنَا بَیْنهُمْ وَ بَینَ الْقُرَى الَّتى بَرَکنَا فِیهَا قُرًى ظهِرَةً ...

ضمیر ((بینهم (( به مردم سبابر مى گردد، و سیاق کلام سیاق تکمیل داستان ایشان است ، و جمله مورد بحث عطف است بر جمله ((کان لسباء(( و مراد از قرائى که فرموده (در آن برکت نهادیم ، قراى شام است ، و مراد از اینکه فرموده : قرائى ظاهره بود، این است که نزدیک به هم و پشت سر هم قرار داشتند، به طورى که از این قریه آن قریه دیده مى شد



نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 16  صفحه : 549
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست