داستان پيامبران (حضرت موسی و نوح)    جلد : 1  صفحه : 122

موسى و قارون

مفسران گفته اند: «قارون پسرعموى موسى بود، ولى محمد بن اسحاق گفته است: «موسى پسر برادر قارون بود». قارون را بدان رو كه چهره اى نيكو داشت «منور» مى خواندند. او تورات را نيكو مى خواند، ليكن منافق بود. قارون از جهت نسب، بنى اسرائيلى بود، ليكن مأمور و گماشته فرعون بر بنى اسرائيل بود و بر آن قوم ظلم و ستم فراوان روا مى كرد. به سبب بسيارى مال و فرزند بر بنى اسرائيل ظلم مى كرد.
در قرآن درباره او چنين آمده است: «و ما او را چندان گنج بداديم كه براى مردان زورمند حمل آن كليدها سنگين و دشوار بود». گروهى گفته اند: «كليدهاى قارون از پوست بود». در انجيل آمده است: «كليدهاى گنج قارون را بر شصت شتر مى نهادند؛ شترانى سپيد و درخشان. هر كليدى به اندازه انگشتى بود و براى آن كليد گنجى».
قوم قارون به او گفتند: «تكبر نكن كه خداى تعالى متكبران را دوست ندارد». قارون گفت: «اين مال را كه به من داده اند به سبب علمى است كه خدا به من داده است و با اين علم مرا بر شما برترى بخشيده است». گفته اند: «او علم كيميا داشت». سعيد بن مسيب گفته است: «موسى عليه السلامعلم كيميا