responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 8  صفحه : 162
(( رجال اعراف که نه اهل بهشتند و نه اهل دوزخ و مکانشان در حجاب و حائل بین بهشت و دوزخ است ، اهل بهشت را ندا کردند در حالى که خود داخل بهشت نشدند، و خیلى میل دارند داخل شوند(( علاوه بر این ، کسى که چنین احتمالى را مى دهد لابد باید جمله (( لم یدخلوها و هم یطمعون (( را استینافیه بگیرد، و بگوید: این جمله ابتداى مطلب است و خبر مى دهد از حال رجال اعراف . و یا جمله وصفیه است که بیان مى کند اوصاف آنان را، و تقدیر کلام این است که : بر اعراف رجالى هستند که داخل بهشت نشده و آرزوى آن را دارند.
و این بسیار بعید است که جمله مزبور استینافیه باشد، چون اگر استینافیه بود قاعدتا مى بایستى براى رفع اشتباه فاعل را اظهار مى کرد، نه آنکه با ضمیر به آن اشاره کند، همچنانکه در (( و نادى اصحاب الاعراف رجالا(( که جمله اى است استینافیه ، فاعل که همان اصحاب است اظهار شده است .
وصفیه بودن آن نیز بعید است ، زیرا جمله (( و نادوا اصحاب الجنه ان سلام علیکم (( بدون هیچ ضرورتى بین وصف و موصوف فاصله شده است ، و این جائز نیست . و همین احتمال یعنى احتمال برگشتن معناى (( لم یدخلوها و هم یطمعون و اذا صرفت ابصارهم (( به اینکه بگوییم : (( رجال اعراف وقتى چشم شان به اهل بهشت مى افتد آرزوى بهشت مى کنند، و وقتى چشم شان به دوزخیان مى افتد، از رفتن به دوزخ به خدا پناه مى برند(( باعث شده عده اى اصحاب اعراف را رجالى بدانند که حسنات و سیئاتشان برابر است ، و لیکن ما به هیچ وجه این احتمال را قبول نمى کنیم ، نظر ما این است که جمله (( لم یدخلوها(( حال از اصحاب جنت است ، نه وصف اصحاب اعراف ، و اما جمله (( و اذا صرفت ابصارهم تلقاء اصحاب النار قالوا ربنا(( . درباره حال بودن آن براى اصحاب اعراف نیز کلامى است که به زودى خواهد آمد.
وَ إِذَا صرِفَت أَبْصرُهُمْ تِلْقَاءَ أَصحَبِ النَّارِ قَالُوا رَبَّنَا لا تجْعَلْنَا مَعَ الْقَوْمِ الظلِمِینَ
(( تلقاء(( بر وزن تبیان و در اصل مصدر از (( لقى یلقى (( است ، و لیکن در اینجا در معناى جهت لقاء استعمال شده ، ضمیر جمعى که در (( ابصارهم (( و در (( قالوا(( است به رجال بر مى گردد. و اگر از نگاه کردن به اصحاب نار به جمله (( صرفت ابصارهم (( تعبیر فرموده ، گویا براى این بوده که انسان به اختیار خود میل ندارد به چیزى که نگاه به آن باعث ناراحتى است نگاه کند، آنهم در مثل آتش دوزخى که تلخ ‌ترین و دشوارترین عذابها است ،



نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 8  صفحه : 162
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست