responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 7  صفحه : 457
اینک در این آیه از بیان قبلى استنتاج مى کند که بنا بر این باید حکمى را که خداوند تشریع فرموده (خوردن از گوشت حیوانى که نام خدا بر آن برده شده ) اطاعت کرد، و آنچه را دیگران از روى هواى نفس و بدون علم ، اباحه و تجویز مى کنند (خوردن از گوشت حیوان مردار که نام خدا بر آن برده نشده ) و بر سر آن به وحى و وسوسه شیاطین با مؤ منین به مجادله مى پردازند باید به دور انداخت .
از اینجا معلوم مى شود که در جملات این آیه و سه آیه بعد از آن عنایت اصلى متعلق به همین دو جمله (( فکلوا... )) و (( لا تاکلوا... )) است ، و جملات دیگر به تبع آن دو جمله ذکر شده ، و غرض از ذکر آنها بیان جهات آن دو حکمى است که در آن دو جمله ذکر شده است ، و گر نه اصل کلام همان دو جمله (( فکلوا مما ذکر اسم الله علیه و لا تاکلوا مما لم یذکر اسم الله علیه )) است که مفادش فرق گذاشتن بین حیوان ذبح شده و حیوان مردار و حلیت آن و حرمت دیگرى است . مى فرماید: شما از آن بخورید و از این مخورید هر چند مشرکین با شما در فرق بین آن دو مجادله کنند.
بنابراین ، جمله (( فکلوا مما ذکر اسم الله علیه )) تفریع حکم است بر بیان قبلى .
وَ مَا لَکُمْ أَلا تَأْکلُوا مِمَّا ذُکِرَ اسمُ اللَّهِ عَلَیْهِ ...
این آیه تفریعى را که اجمالا در آیه قبلى ذکر شده بود بطور تفصیل بیان مى کند، و معنایش این است که : خداوند آنچه را که بر شما حرام کرده بیان فرموده ، و صورت اضطرار را نیز استثنا کرده است و گوشت حیوانى که در هنگام ذبحش اسم خدا بر آن برده شده جزء آن محرمات نیست ، پس خوردن چنین گوشتى مانعى نخواهد داشت . بسیارى از مردم هستند که کارشان گمراه ساختن دیگران است و آنان را با هواى نفس ‌ خود و بدون داشتن علم از راه به در مى برند، لیکن پروردگارت به کسانى که از حدود خدایى تجاوز مى کنند داناتر است . و این متجاوزین همان مشرکین هستند که مى گفتند: چه فرق است بین آن گوشتى که با اسم خدا ذبح شده و آن حیوانى که مردار شده و خدا آنرا کشته است ، یا باید هیچکدام را نخورد، و یا هر دو را خورد.
بنابراین ، حرف (( ما )) در (( ما لکم )) براى استفهام تعجبى است و معناى جمله (( و ما لکم الا تاکلوا )) این خواهد بود: (( چه فایدهاى براى شما هست در نخوردن )) . بعضى دیگر گفته اند که (( ما )) نافیه است و معناى جمله مزبور این است که : (( نیست براى شما که نخورید )) .
از آیه شریفه به دست مى آید که محرمات از خوردنیها قبل از سوره انعام نازل شده ، و چون این محرمات در میان سور مکى در سوره نحل است پس باید سوره نحل قبل از انعام نازل شده باشد.


نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 7  صفحه : 457
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست