responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 15  صفحه : 504
انسانى است ، ولى ایزاع که مورد درخواست آن جناب است عبارت است از دعوت باطنى ، و اینکه باطن آدمى ، او را به سوى سعادت بخواند.
بنا بر این ، هیچ بعید نیست که مراد از ایزاع ، همان وحى خیراتى باشد که خداى تعالى ابراهیم (علیه السّلام ) را بدان گرامى داشت ، و در آیه ((و اوحینا الیهم فعل الخیرات )) از آن خبر داده که در تفسیر آن گفتیم فعل خیرات عبارت است از همان تاءیید به روح القدس .
ذکاتى که در دعاى سلیمان علیه السّلام مورد توجه است
((و ادخلنى برحمتک فى عبادک الصالحین )) - یعنى خدایا مرا از بندگان صالح خود قرار ده و این صلاح از آنجا که در کلام آن جناب مقید به عمل نشده تا مراد، تنها عمل صالح باشد، لذا اطلاقش حمل مى شود بر صلاح نفس در جوهره ذاتش ، تا در نتیجه نفس مستعد شود براى قبول هر نوع کرامت الهى .
و معلوم است که صلاح ذات ، قدر و منزلتش بالاتر از صلاح عمل است و چون چنین است پس اینکه اول درخواست کرد که موفق به عمل صالح شود و سپس درخواست کرد که صلاح ذاتیش دهد، در حقیقت درخواستهاى خود را درجه بندى کرد و از پایین گرفته به سوى بالاترین درخواستها رفت .
نکته دیگرى که در کلام آن جناب هست این است که در درخواست عمل صالح گفت : اینکه ((من عمل صالح کنم )) و خود را در آن مداخله داد، ولى در صلاح ذات ، نامى از خود نبرد و این بدان جهت است که هر کسى در عمل خود دخالت دارد، گو اینکه اعمال ما هم مخلوق خدایند، اما هر چه باشد نسبتى با خود ما دارند، به خلاف صلاح ذات ، که هیچ چیز آن به دست خود ما نیست و لذا صلاح ذات را از پروردگار خود خواست ، ولى صلاح عمل را از او نخواست ، و نگفت : ((و اوزعنى العمل الصالح )) بلکه گفت : ((اوزعنى ان اعمل صالحا - اینکه عمل صالح کنم ))
نکته دیگرى که در کلام آن جناب هست این است که : صلاح ذات را ممکن بود به طور صریح سوال کند، و بگوید: ((و مرا صالح گردان ))، ولى چنین نکرد بلکه درخواست کرد که ((از زمره عباد صالح قرارش ‌ دهد))، تا اشاره کرده باشد به اینکه من هر چند همه مواهبى که به عباد صالحین دادى مى خواهم ، اما از همه آن مواهب بیشتر این موهبت را در نظر دارم که : آنان را عباد خود قرار دادى ، و مقام عبودیتشان ، ارزانى داشتى ، و به همین جهت است که خداى تعالى همین سلیمان (علیه السّلام ) را به وصف


نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 15  صفحه : 504
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست