responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 14  صفحه : 268
((ما اخلفنا موعدک بملکنا(( این باشد که ما با اختیار خود تو را مخالفت و وعده ات را خلف نکردیم ، - همچنانکه بعضى اینطور معنا کرده اند - و ممکن هم هست مراد این باشد که ما از اموال و ملک خود چیزى براى ساختن گوساله مصرف نکردیم ، تا در این امر قصد عمدى داشته باشیم و لیکن ما اموال و اثقال و زیور آلات قوم را حمل مى کردیم ، (چون خسته شدیم ) آنرا انداختیم سامرى برداشت و در کوره ریخت ، و با آن این گوساله را درست کرد.
کلمه ((اوزار(( جمع ((وزر((، به معناى ثقل و سنگینى است و کلمه ((زینت (( به معناى زیور است ، مانند گردن بند و گوشواره و دستبند، و کلمه ((قذف (( و ((القاء(( و ((نبذ(( هر سه به یک معنا است و آن عبارت است از طرح و انداختن .
و معناى اینکه گفتند: ((و لکنا حملنا اوزارا...((، این است که ((لیکن بارهایى از زیور آلات قوم با ما بود(( و بعید نیست که مقصود قوم فرعون باشد - و ما آنها را انداختیم و این چنین سامرى آنها را بینداخت - یعنى در آتش بینداخت و یا او نیز هر چه در دست داشت مانند ما بینداخت و آنگاه گوساله را بیرون آورد. فَأَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلاً جَسداً لَّهُ خُوَارٌ فَقَالُوا هَذَا إِلَهُکمْ وَ إِلَهُ مُوسى فَنَسىَ در کلمه ((اخرج (( دلالتى است بر اینکه کیفیت ساختن گوساله پنهانى و دور از مردم بوده ، چون فرموده گوساله اى برایشان بیرون آورد، و کلمه ((جسد(( به معناى جثه اى است که جان نداشته باشد، و به هیچ وجه بر بدن جاندار اطلاق نمى شود، این نیز دلالت دارد بر اینکه گوساله مذکور بى جان بوده ، و در آن هیچ اثرى از آثار حیات نبوده ، و کلمه ((خوار(( - به ضمه خاء - به معناى آواز گوساله است .
و چه بسا مفسرین جمله ((فکذلک القى السامرى فاخرج لهم ...(( را کلامى مستقل گرفته اند که یا کلام خداى سبحان و بعد از خاتمه کلام قوم است که گفتند ((فقذ فناها(( و یا از کلام خود قوم است ، و بنابر نظریه این مفسرین ضمیر در کلمه ((قالوا(( به بعض قوم بر مى گردد، و ضمیر در ((فاخرج لهم (( به بعض دیگر قوم ، همچنانکه ظاهر هم همین است .
و ضمیر در ((نسى (( به قول بعضى از مفسرین به موسى بر مى گردد، و معنا این است که گفتند: این است معبود شما و معبود موسى ، ولى موسى این معبود خود را فراموش کرده و با اینکه اینجا است او به جستجوى آن به (کوه ) طور رفته . بعضى دیگر گفته اند ضمیر آن به


نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 14  صفحه : 268
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست