1018.البداية و النهاية : تمام فرستادگان [كوفيان] به همراه نامه هاى آنان ، نزد حسين عليه السلام اجتماع كردند... . در اين هنگام ، پسر عمويش مسلم بن عقيل بن ابى طالب را روانه عراق ساخت تا حقيقت امور را برايش آشكار گرداند و چنانچه [دعوت ها] حتمى بود و امور از پشتوانه و تدبير برخوردار بود، به دنبال ايشان بفرستد تا با خاندان و بستگان ، حركت كند و وارد كوفه شود و بر دشمنان ، پيروز گردد . امام عليه السلام اين مطلب را در نامه اى به همراه مسلم براى مردم عراق فرستاد.

1019.الملهوف ـ پس از گزارش نامه هايى كه از كوفيان به امام حسين: حسين عليه السلام به هانى بن هانى سبيعى و سعيد بن عبد اللّه حنفى فرمود: «به من خبر دهيد كه چه كسانى بر اين نامه اى كه به دستم رسيد ، اجتماع و هم رأيى دارند؟» . گفتند: اى پسر پيامبر خدا ! شَبَث بن رِبْعى، حَجّار بن اَبجَر، يزيد بن حارث، يزيد بن رُوَيم، عُروة بن قيس، عمرو بن حَجّاج و محمّد بن عُمَير بن عُطارِد. [راوى] مى گويد: در اين هنگام ، حسين عليه السلام برخاست و ميان ركن و مقام ، دو ركعت نماز به جا آورد و از خداوند در اين كار ، طلب خير كرد. سپس مسلم را فرا خواند و او را از اوضاع و احوال ، باخبر ساخت و به همراه مسلم ، جواب نامه هاى كوفيان را نوشت و به آنان وعده رفتن به كوفه داد و مطلبى به اين مضمون نگاشت: «پسر عمويم مسلم بن عقيل را به جانب شما روانه كردم تا احوال و آراى شما را برايم گزارش كند».

1020.تذكرة الخواصّ ـ به نقل از ابن اسحاق ـ: تمام فرستادگان ، در مكّه نزد حسين عليه السلام گرد آمدند. در اين هنگام ، [امام عليه السلام ]مسلم بن عقيل را به سوى آنان فرستاد و نامه اى به همراه وى [به اين شرح] نوشت: «به راستى كه برادر، پسر عمو و فرد مورد اعتمادم از خاندانم را به سوى شما فرستادم و به وى دستور دادم كه احوال شما را برايم بنويسد. پس اگر برايم بنويسد كه رأى اكثريت شما و خردمندانِ شما ، آن گونه است كه فرستادگان شما خبر آوردند، به سمت شما مى آيم ، و گرنه نخواهم آمد. والسلام!». آن گاه مسلم بن عقيل را خواست و او را به همراه قيس بن مُسهِر صيداوى و عُمارة بن عبد اللّه سَلولى و عبد الرحمان بن عبد اللّه اَرحَبى ، [به كوفه] روانه كرد و به وى دستور داد جريان را مخفى بدارد.