دانشنامه امام حسين بر پايه قرآن، حديث و تاریخ    جلد : 12  صفحه : 415

3389. المزار، مفيد به نقل از محمّد بن سليمان بَصرى، از پدرش، از امام صادق عليه السلام: هر كس، بيمارى‌اى به او برسد و با گِل قبر حسين عليه السلام مداوا كند، خداوند، او را از آن بيمارى، شفا مى‌دهد، مگر بيمارىِ [منجر به‌] مرگ باشد.

3390. الكافى‌ به نقل از يونس بن ربيع: امام صادق عليه السلام فرمود: «نزد سر حسين عليه السلام، تربتى سرخ‌فام است كه شفاى هر دردى جز مرگ، در آن است».

پس از شنيدن اين حديث، به نزد قبر [امام حسين عليه السلام‌] آمديم و از طرف سرِ قبر، زمين را حفر كرديم. چون يك گز، حفر كرديم، به اندازه يك درهم شن درشت سرخ، از قسمت سر قبر، فرو ريخت كه آن را به كوفه آورديم و [با خاك‌] مخلوط كرديم و به مردم مى‌داديم تا با آن، مداوا كنند.

3391. عيون أخبار الرضا عليه السلام‌ به نقل از مُسَيَّب بن زُهَير، از امام كاظم عليه السلام: از تربت من، چيزى براى تبرّك بر مگيريد كه هر تربتى از ما حرام است، مگر تربت جدّم حسين بن على عليه السلام، كه خداى متعال، آن را براى شيعيان و دوستداران ما، شفا قرار داده است.

3392. تهذيب الأحكام‌ به نقل از حسن بن فضّال، از يكى از راويان شيعى: امام باقر عليه السلام يا امام صادق عليه السلام فرمود: «خداى متعال، آدم عليه السلام را از گِل آفريد و گِل را بر فرزندان او حرام كرد».

گفتم: پس در باره گِل قبر حسين بن على عليه السلام، چه مى‌گويى؟

فرمود: «بر مردم، خوردن گوشت يكديگر، حرام است؛ ولى خوردن گوشت ما