responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : فرهنگ فقه فارسي نویسنده : موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي    جلد : 5  صفحه : 631

فائته؛ صلات نماز قضا

فاتحة الكتاب حمد؛ سوره

فاجر فجور

فاحشه

فاحشه: گفتار يا كردار زشت و ناپسند.

از احكام آن در بابهاى صلات، طلاق و خلع سخن گفته‌اند.

اشاعه فحشا: خداى تعالى در قرآن كريم مى‌فرمايد: كسانى كه دوست دارند فحشا گسترش يابد، به عذابى دردناك دچار مى‌شوند؛[1] از اين رو، اشاعه فحشا حرام، بلكه از گناهان كبيره(گناه كبيره) است[2](اشاعه فحشاء).

فاحشه مُبَيّنه: در قرآن كريم، اين تعبير چند جا درباره زنان به كار رفته است، از جمله: يكى درباره بذل مالى به شوهر براى طلاق[3] و دوم در خصوص بيرون كردن زن از خانه در زمان عدّه.[4]

مورد نخست، زوجه در طلاق خلع( خلع)، بايد در ازاى طلاق مالى به زوج پرداخت كند. پرداخت اين مال بايد با اختيار و رضايت زوجه باشد. بنابر اين، چنانچه زوج با آزار دادن و تهديد و زدن زوجه، او را وادار به بذل مالى كند، گرفتن آن بر مرد حرام و طلاق خلع نيز باطل است، مگر آنكه زن مرتكب فاحشه مبيّنه شود، كه در اين صورت زوج مى‌تواند، با سخت گيرى بر زوجه، براى طلاق دادن، او را وادار به بذل مال كند.

دراينكه مراد از «فاحشه مبيّنه» چيست، ديدگاهها مختلف است. زنا، هر گناه موجب حدّ، مطلق گناه و نشوز و نافرمانى ناشى از تنفر زن از شوهر از ديدگاههاى مطرح در معناى آن است.[5]

در مورد دوم، شوهر نمى‌تواند در طلاق رجعى، در ايام عدّه، زن را از خانه بيرون كند، مگرآنكه مرتكب فاحشه مبيّنه شود، به قول جمعى، مراد از فاحشه مبيّنه گناه موجب حدّ يا آزار رساندن به خانواده زوج است.[6]

نام کتاب : فرهنگ فقه فارسي نویسنده : موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي    جلد : 5  صفحه : 631
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست