آنچه بعدها حتى در ميان متشرعين تحت تاثير عادات و عرفها پيدا شد مافوق توصيه هاى اخلاقى اسلامى مسلم است در عرفهاى متاخر حتى ذكر نام همسر نوعى كشف عورت تلقى مى شود پيغمبر اكرم و امير المؤمنين و ساير ائمه اطهار در محاورات خود نام همسرشان را مى بردند كه خديجه يا فاطمه يا ام حميده چنين و چنان كرد , ولى امروز اگر يك مرجع تقليد نام همسر خود را بدون تعبيراتى از قبيل (( اهل بيت )) يا (( والده فلانى )) يا (( خانواده )) و امثال اينها ببرد كارى زشت تلقى مى شود , در صورتى كه رسول اكرم از همسرش با كلمه (( حميرا )) تعبير مى كند كه نشاندهنده زيبايى و رنگ پوست اوست همچنين امروز يك ملاى معروف و مورد توجه عوام اگر همسرش سرتاپا پوشيده نباشد و بخواهد از جلوى جمعى عبور كند امرى مستنكر تلقى مى شود ستر وجه و كفين به اجماع فقهاء فريقين واجب نيست , حداكثر اين است كه مستحب است , اما اگر همسر يك روحانى موجه ميان عوام , ستر وجه و كفين نكند از هر فسقى براى آن روحانى مهمتر جلوه مى كند شيخ انصارى در كتاب النكاح راجع به سيره هاى امروز كه ارزش چندانى ندارد , به موضوع نظر بر محاسن مخطوبه مثال مى زند و مى گويد با اينكه قطعا از نظر شرعى جايز است ولى امروز اگر به شخص محترمى اينچنين پيشنهاد شود كه دخترت را مى خواهم براى ازدواج ببينم فوق العاده مستنكر تلقى مى شود پس آنچه بعدها رخ داده بالاتر است از حدود توصيه اخلاقى اسلامى البته خود