responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : فرهنگ فرق اسلامی نویسنده : مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم    جلد : 1  صفحه : 51

فاطمى كه ذكر پدران او در پيش گذشت و المستنصر ابو تميم معد نام داشت و از 427 تا 487 ه‌ خلافت كرد با خلفاى بغداد منافسه داشت و بر ضد خليفه قائم عباسى به تحريك پرداخته و بوسيله يكى از پيروانش به نام ارسلان بساسيرى او را از بغداد براند امّا ظهور طغرل بيك سلجوقى و ورود او به بغداد خلافت عباسيان را نجات داد. مع هذا دعات و مبلغان خلفاى فاطمى مصر در بلاد عراق و ايران به نشر و ترويج مذهب اسماعيليه پرداختند.

حسن صباح-در زمان خلافت مستنصر فاطمى از كسانى كه به مذهب اسماعيلى در آمدند مردى به نام حسن صباح از مردم رى بود. حسن در سال 469 از رى به اصفهان رفت و از آنجا به آذربايجان و شام رفت و در 471 به مصر رسيد و مذهب اسماعيليه نزاريه را پذيرفت زيرا مستنصر خليفۀ فاطمى در آغاز پسر بزرگ خود نزار را به امامت برگزيده و سپس او را عزل كرده پسر ديگرش مستعلى را امام و جانشين خود كرده بود.

بعد از مستنصر بين دو پسرش نزار و مستعلى رقابت در گرفت و اسماعيليه عراق و ايران بر خلاف اسماعيليه شام و مصر و افريقا كه امامت مستعلى را قبول كرده بودند همچنان به امامت نزار باقى ماندند و بعد از كشته شدند نزار پيروان او نواده‌اش را پنهانى به الموت بردند و پروردند و بوسيله حسن صباح به نشر آن دعوت پرداختند، حسن در 487 ه‌ بر قلعه الموت كه بمعنى آشيان عقاب است و در نزديكى رودبار قزوين است دست يافت.

حسن در الموت خود را شيخ الجبل يا پير كوهستان خواند، پس از مرگ حسن صباح در 518 هجرى يكى از شاگردانش به نام كيا بزرگ اميد رودبارى در پانصد و هجده به جاى او نشست، پس از او پسرش محمد بن بزرگ اميد در پانصد و سى و دو به جاى وى امام شد، سپس پسرش حسن ملقب به على ذكره السلام دعوى امامت كرد و در پانصد و شصت و يك كشته شد. از نوادگان او جلال الدين حسن معروف به نو مسلمان است كه با خليفه عباسى الناصر لدين اللّه رابطۀ دوستى برقرار كرد. پسرش علاء الدين محمد بن حسن بود كه در ششصد و هجده خود را امام خواند، وى بيشتر اوقات خود را به تبهكارى و مستى مى‌گذرانيد تا در ششصد و پنجاه و سه به ناگهان كشته شد. پس از او ركن الدين خورشاه در ششصد و پنجاه و سه جانشين وى شد، در زمان او هلاكوى مغول الموت را ويران كرد و خاندان اسماعيليه را در ششصد و پنجاه و چهار هجرى برانداخت.

مراكز اسماعيليه: اسماعيليه در سوريه در قلعه مصياف و قلعه القدموس و سلميه و در ايران در كهك و محلات قم و بيرجند و قاين خراسان و در افغانستان در بلخ و

نام کتاب : فرهنگ فرق اسلامی نویسنده : مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم    جلد : 1  صفحه : 51
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست