نهج البلاغه با ترجمه فارسى روان    جلد : 1  صفحه : 779

171- بسيار مى‌شود كه يك وعده غذا (غذاى نامناسب) جلوى وعده‌هاى متعدّد غذا را مى‌گيرد!

172- مردم دشمن چيزى هستند كه نمى‌دانند.

173- كسى كه از افكار ديگران استقبال كند موارد خطا را مى‌شناسد (يعنى با مشورت به اشتباه نمى‌افتد).

174- كسى كه نيزه خشم را به خاطر خدا تيز كند، توانايى بر كشتن سردمداران كفر پيدا مى‌كند!

175- هنگامى كه از چيزى زياد مى‌ترسى خود را در آن بيفكن! كه (گاه) آن ترس از خود آن چيز سخت سعه صدر است!

176- وسيله رياست سخت‌تر است!

177- گنهكار را به وسيله پاداش دادن به نيكوكار تنبيه كن.

178- قلب خود را از كينه ديگران پاك كن، تا قلب آنها از كينه تو پاك شود.

179- لجاجت، فكر و رأى انسان را سست مى‌كند.

180- طمع بردگى جاويدان است.

181- ثمره تفريط و كوتاهى پشيمانى است و ثمره دورانديشى سلامت.

182- خاموش ماندن از گفتار حكمت‌آميز بد است، همان گونه كه سخن گفتن نابخردانه!

183- هميشه از دو مكتب مختلف، يكى ضلالت و گمراهى است.

184- از آن زمان كه حق به من نشان داده شد، هرگز در آن شك نكردم.

185- هرگز دروغ نگفته‌ام و هيچ گاه دروغ به من گفته نشده (آنچه پيامبر به من فرموده راست و درست بوده است)، هرگز گمراه نبودم و هرگز كسى به وسيله من گمراه نشد.

186- ستمگرى كه ابتدا به ظلم مى‌كند، فرداى قيامت دستش را از پشيمانى به دندان مى‌گزد!

187- كوچ كردن (از دنيا) نزديك است!

188- آن كس كه صورت خود را در برابر حق قرار دهد (و به مقابله و مبارزه برخيزد) هلاك مى‌شود.

189- كسى كه صبر و شكيبايى او را نجات ندهد، بى‌تابى او را از پاى در مى‌آورد!