ترجمه قرآن    جلد : 1  صفحه : 7

گفتيم: «همگى از آن، فرود آييد! ولى هرگاه هدايتى از طرف من براى شما آمد، كسانى كه از آن پيروى كنند، نه ترسى بر آنهاست، و نه اندوهگين مى‌شوند». (38)

و كسانى كه كافر شدند، و آيات ما را تكذيب كردند اهل دوزخند؛ و جاودانه در آن خواهند بود. (39)

اى بنى اسرائيل! نعمتم را، كه به شما ارزانى داشتم به ياد آوريد؛ و به پيمان من وفا كنيد، تا من نيز به پيمان شما وفا كنم. و در اين راه تنها از من بترسيد! (40)

و به آنچه نازل كرده‌ام ايمان بياوريد؛ كه نشانه‌هاى آن، با آنچه در كتاب شماست، مطابقت دارد؛ و نخستين كافر به آن نباشيد؛ و آيات مرا به بهاى ناچيزى نفروشيد؛ و تنها از مخالفتِ من بپرهيزيد! (41)

و حق را با باطل نياميزيد؛ و حقيقت را با اين‌كه از آن آگاهيد، كتمان نكنيد. (42)

و نماز را بر پا داريد، و زكات را بپردازيد، و همراه ركوع‌كنندگان ركوع كنيد. (43)

آيا مردم را به نيكى و ايمان به پيامبرى كه صفات او در تورات آمده دعوت مى‌كنيد، امّا خودتان را فراموش مى‌نماييد؛ با اين‌كه شما كتاب آسمانى (تورات را مى‌خوانيد؟! آيا نمى‌انديشيد؟! (44)

از صبر و نماز يارى جوييد؛ و با شكيبايى و مهار هوسهاى درونى و توجه به پروردگار، نيرو بگيريد؛ و اين كار، جز براى خاشعان، دشوار وسنگين‌است. (45)

همان كسانى كه مى‌دانند پروردگارشان را ملاقات خواهند كرد، و به سوى او باز مى‌گردند. (46)

اى بنى‌اسرائيل! نعمتم را كه به شما ارزانى داشتم به‌خاطر بياوريد؛ و نيز به ياد آوريد كه من، شما را بر جهانيان، برترى بخشيدم. (47)

و از روزى بترسيد كه كسى مجازات ديگرى را نمى‌پذيرد و شفاعتى از كسى پذيرفته نمى‌شود؛ و غرامتى از او قبول نخواهد شد؛ و به هيچ صورت يارى نخواهند شد. (48)