شکوه نجوا    جلد : 1  صفحه : 208

بنابراين پاسخ پرسش ياد شده آن است كه انسان براى ازدياد محبّت نسبت به خدا بايد دو كار انجام دهد:

1. خوبى‌ها و كمالات و نعمت‌هاى الاهى را بشناسد، كه بدون مبالغه هزارها، ميليون‌ها، و ميلياردها عدد است: وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللهِ لا تُحْصُوها؛ و اگر بخواهيد نعمت‌هاى الاهى را شمارش كنيد نمى‌توانيد.

بايد نشانه‌ها و آيات خدا را در زندگى جستوجو نمود تا اندك اندك نور محبّت در دل انسان سوسو بزند.

2. تمركز و توجّه عميق بر روى آن خوبى‌ها و كمالات و نعمت‌ها. چرا كه انسان به خاطر گرفتارى‌هاى زندگى، دچار غفلت مى‌شود. اگر انسان كسى را دوست داشته باشد و پس از مدّتى از او دور گردد، اندك‌اندك مهر و محبّت او كاسته مى‌گردد و به قول شاعر:

از دل برود هر آن‌كه از ديده برفت

با گرفتارى‌هاى روزانه و غفلت‌هايى كه به آن دچار مى‌شويم، از ياد خوبى‌ها و كمالات و نعمت‌هاى الاهى نيز غافل شده و محبت ما كم‌رنگ و كم‌رنگ‌تر مى‌گردد. اگر همواره به آن‌ها توجه كنيم، باعث مى‌شود اين شعله محبّت در دل ما روشن‌تر و فروزان‌تر گردد.

اميدواريم خداوند تعالى به همه ما توفيق دهد كه از اين درياى بى‌كران لطف الاهى جرعه‌اى بنوشيم و دل‌هاى خود را به نور معرفت و محبّت خدا بياراييم.

آمين

و صلى الله على محمد و آله الطاهرين