responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 9  صفحه : 387
و اما اینکه گفت : (( و نظیر این اشتباه و این عتاب در سوره انفال آمده که خداوند رسول گرامى خود را عتاب مى کند به اینکه چرا از اسراى بدر فدیه گرفتى )) جوابش این است که : اولا این مفسر معناى آیه را نفهمیده است ، زیرا در آیه انفال هیچ عتابى بر فدیه گرفتن از اسراء دیده نمى شود، و عتابى که در آن آمده بر اصل گرفتن اسیر است ، چون که مى فرماید: (( ما کان لنبى ان یکون له اسرى : هیچ پیغمبرى نباید اسیر داشته باشد )) و هیچ آیه دیگرى و حتى هیچ روایتى هم نیامده که پیغمبر به لشکریان دستور گرفتن اسیر داده باشد، بلکه از روایات داستان بدر برمى آید که وقتى رسول خدا (صلى الله علیه و آله ) دستور داد تا بعضى از اسیران را به قتل برسانند مردم ترسیدند از اینکه مبادا آنحضرت بخواهد همه اسیران را به قتل برساند، لذا پیشنهاد فدیه گرفتن را تقدیم داشتند تا بدین وسیله وضع مالى سپاه اسلام را علیه دشمنان دین تقویت کنند، خداوند هم همین پیشنهاد کنندگان را مورد عتاب قرار داد و فرمود: (( تریدون عرض الدنیا و الله یرید الاخره )) .
و این خود بهترین گواه است بر اینکه عتاب ، تنها متوجه مؤ منین بوده ، نه به خصوص آنحضرت و نه به آنجناب و مومنین . و نیز بهترین شاهد است بر اینکه بیشتر روایاتى که عتاب را متوجه آنجناب دانسته مجعول و از دسیسه هاى دشمنان اسلام است .
و ثانیا اگر عتاب در آیه مذکور متوجه بخصوص آنحضرت و یا به او و همه مؤ منین باشد ادعاى دیگر مدعى باطل مى شود؛ زیرا او مى گفت : (( کلمه (( ذنب )) در باره آنجناب به معناى لغویش استعمال شده )) و این حرف با آیه بعدى که مى فرماید: (( لو لا کتاب من الله لمسکم فیما اخذتم عذاب عظیم )) سازگار نیست ؛ براى اینکه آیه تصریح دارد بر اینکه عتاب بخاطر گناهى بوده که اگر قضاء ازلى مانع نمى شد عذاب بزرگى را بدنبال داشت ؛ و هیچ آدم عاقلى تردید ندارد در اینکه پاى عذاب بزرگ به میان نمى آید مگر در مورد معصیت اصطلاحى ، بلکه در مورد معصیت هاى بزرگ ، و این خود شاهد دیگرى است بر اینکه عتاب در آیه مزبور متوجه غیر رسول خدا (صلى الله علیه و آله ) بوده است .
یکى از علائم و نشانه هاى نفاق
لا یَستَئْذِنُک الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الاَخِرِ... یَترَدَّدُونَ
این دو آیه یکى از علائم نفاق که منافقین را از مؤ منین جدا مى سازد بیان مى کند، و آن این است که منافق از پیغمبر اجازه تخلف از جهاد مى گیرد، ولى مؤ من در جهاد در راه خدا پیشدستى نموده ، هرگز به تخلف راضى نمى شود.



نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 9  صفحه : 387
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست