responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 9  صفحه : 380
این را گفتیم تا به خوبى معلوم شود اینکه بعضى از مفسرین منظور از (( کلمه کفار )) را کفر و شرک و منظور از (( کلمه الله )) را توحید و ایمان دانسته اند صحیح نیست ؛ زیرا هر چند کفر و شرک کلمه کفار و توحید کلمه الله هست ، اما لازمه آن این است که منظور از کلمه کفار و کلمه الله همه جا و حتى در جائى که قرینه بر خلاف هم باشد این دو معنا است .
در راه جهاد عذر و بهانه نیاورید و به هر وسیله ممکن(امول و انفس ) جهاد کنید
انفِرُوا خِفَافاً وَ ثِقَالاً وَ جَهِدُوا بِأَمْوَلِکمْ وَ أَنفُسِکُمْ فى سبِیلِ اللَّهِ ذَلِکُمْ خَیرٌ لَّکُمْ إِن کُنتُمْ تَعْلَمُونَ
(( خفاف )) جمع (( خفیف )) ، و (( ثقال )) جمع (( ثقیل )) است . و ثقل در این آیه شریفه به قرینه مقام ، کنایه است از وجود موانعى که نگذارد انسان براى جهاد در راه خدا بیرون رود، نظیر کثرت مشاغل مربوط به امور مالى و بازارى ، یا علاقه فراوان نسبت به زن و فرزند و خویشان و دوستان ، به حدى که دورى و جدائى از آنان در دل انسان مکروه و ناپسند آید، و همچنین نداشتن زاد و راحله و اسلحه و هر مانع دیگرى که آدمى را از شرکت در جهاد باز بدارد، و در مقابل منظور از (( خفت : سبکبارى )) این است که هیچ یک از اینها مانع او نشود.
پس اینکه امر فرمود چه خفافا و چه ثقالا به جهاد روید با اینکه این دو حال معناى متقابل یکدیگر را دارند معنایش این است که على اى حال به جهاد بروید، و هیچ بهانه اى را عذر نیاورید، همچنانکه معناى اینکه فرمود: (( به اموال و انفستان )) این است که بهر وسیله که برایتان ممکن است جهاد کنید.
    از اینجا معلوم مى شود که امر به جهاد در آیه شریفه مطلق است ، و منافات ندارد که در دلیل دیگرى با بودن پاره اى از اعذار و موانع از قبیل مرض ، کورى ، شلى و امثال آن ، مقید بشود و در نتیجه با بودن آن عذرها، وجوب جهاد ساقط گردد. پس کسى خیال نکند که معناى خفافا و ثقالا این است که حتى با بودن آن اعذار هم باید بیرون روید.
لَوْ کانَ عَرَضاً قَرِیباً وَ سفَراً قَاصِداً لاتَّبَعُوک ...
کلمه (( عرض )) به معناى چیزى است که زوال و نابودى بسرعت در آن راه یابد. این کلمه به مال دنیوى نیز اطلاق مى گردد و همین معنا مورد نظر این آیه مى باشد.
و منظور از نزدیک بودن آن ، نقد و در دسترس بودن است ، و منظور از این که سفر قاصد باشد با در نظر گرفتن این که کلمه قصد به معناى وسط و میانه است این است که خیلى دور و طولانى نباشد، بلکه براى مسافر آسان و نزدیک باشد. کلمه (( شقه )) به معناى مسافت است ، و از این نظر آن را شقه گفته اند که پیمودن آن مستلزم مشقت است .



نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 9  صفحه : 380
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست