responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 8  صفحه : 292
وَ لَمَّا وَقَعَ عَلَیْهِمُ الرِّجْزُ قَالُوا یَمُوسى ادْعُ لَنَا رَبَّک ...
(( رجز(( به معناى عذاب است ، و الف و لامى که در اینجا بر سر آن است ، اشاره به عذابى است که هر کدام از آیات قوم فرعون مشتمل بر آن بوده است ، و جمله (( بما عهد عندک (( بطورى که قرینه مقام افاده مى کند به این معنا است که : از پروردگارت براى ما رفع عذاب را بخواه ، چون خدایت با تو عهد بسته که هیچ وقت دعایت را رد نکند. بنابراین ، لامى که در جمله به کار رفته لام قسم خواهد بود.
جمله (( لئن کشفت عنا الرجز لنومنن لک و لنرسلن معک بنى اسرائیل (( همان عهدى است که گفتیم قوم فرعون با موسى بسته و آن را شکستند.
    عهدشکنى قوم فرعون بعد از برداشته شدن عذاب از آنان
فَلَمَّا کشفْنَا عَنهُمُ الرِّجْزَ إِلى أَجَلٍ هُم بَلِغُوهُ إِذَا هُمْ یَنکُثُونَ
کلمه (( نکث (( به معناى عهد شکستن است ، و جمله (( الى اجل هم بالغوه (( متعلق است به جمله (( کشفنا(( ، و از این دو جمله بر مى آید عهدهایى که بین موسى و قوم فرعون مى گذشته موجل به مدت معینى بوده ، مثلا اگر موسى (علیه السلام ) مى گفته که خداوند این عذاب را از شما بر مى دارد به شرطى که ایمان بیاورید و بنى اسرائیل را با من روانه کنید در آخر اضافه مى کرده که اگر تا فلان مدت به این عهد وفا نکردید عذاب مرتفع نخواهد شد.
و همچنین اگر بنى اسرائیل با وى عهد مى بسته اند آنان نیز عهد خود را محدود به مدت معین مى کردند، لذا آیه شریفه مى فرماید: (( پس از آنکه عذاب برداشته مى شد و آن اجل معین سر مى رسید عهد خود را که با موسى بسته بودند، مى شکستند(( .
فَانتَقَمْنَا مِنهُمْ فَأَغْرَقْنَهُمْ فى الْیَمِّ
کلمه (( یم (( در زبان عرب به معناى دریا است ، ما بقى الفاظ آیه معنایش روشن است .
وَ أَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِینَ کانُوا یُستَضعَفُونَ مَشرِقَ الاَرْضِ وَ مَغَرِبَهَا...
ظاهرا مراد از (( ارض (( سرزمین شام و فلسطین است ، موید و یا دلیل بر این معنا جمله بعدى است که مى فرماید: (( التى بارکنا فیها(( براى اینکه خداوند در قرآن کریمش غیر از سرزمین مقدس که همان نواحى فلسطین است و غیر از کعبه هیچ سرزمینى را به برکت یاد نکرده .
معناى آیه این است که : ما بنى اسرائیل را که مردمى ضعیف به شمار مى رفتند قدرت داده و مشارق و مغارب سرزمین مقدس را به ایشان واگذار نمودیم . و اگر در اینجا بنى اسرائیل را به مردمى مستضعف وصف کرده براى این است که کارهاى عجیب خارق العاده خدا را برساند، و بفهماند چگونه خداوند افتادگان را بلند مى نماید و کسانى را که در نظرها خوار مى آیند تقویت نموده و زمین را در تیول آنان قرار مى دهد، چه قدرتى بالاتر از این ؟



نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 8  صفحه : 292
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست