responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 7  صفحه : 387
داشتن برکت و خیر کثیر و هدایت انسان به سعادت ، نشانه نزول قرآن از سوى خدا است .
از این آیه معلوم مى شود که غرض از آیات قبلى مقدمه چینى براى اثبات این بوده که قرآن کریم نیز کتابى است نازل از طرف خداى تعالى ، نه ساخته پیغمبر، و لذا فرمود: (( کتابى است که ما آنرا نازل کردیم )) و مثل آیه (( کتاب انزلناه الیک مبارک لیدبروا آیاته )) نفرمود: (( ما آنرا به تو نازل کردیم )) .
و نیز معلوم مى شود آن دو وصفى که در آیه براى کتاب ذکر شده به منزله ادله اى است بر اینکه قرآن کریم نازل شده از طرف خدا است ، در حالیکه نمى توان آن را جزء ادله شمرد. پس یکى از امارات اینکه قرآن از طرف خدا نازل شده این است که در آن برکت و خیر کثیر است و مردم را به سوى استوارترین راه هدایت نموده و خداوند به وسیله آن کسانى را که در پى تحصیل رضاى اویند به راههاى سلامت رهبرى مى کند، مردم در امر دنیایشان از آن منتفع شده اجتماعشان متشکل و قوایشان فشرده و آرایشان متحد مى شود، و در نتیجه صاحب زندگى طیب و پاکى مى گردند. جهل و هر رذیله اخلاقى از قبیل بخل و کینه از میانشان رخت بربسته در زیر سایه سعادتشان از امنیت و رفاه عیش کامیاب مى گردند و در آخرت از پاداش بزرگ و نعمت جاوید برخوردار مى شوند.
اگر قرآن کریم از طرف خداى تعالى نبود و آورنده آن خودش آنرا به منظور به دام انداختن مردم درست کرده ، و یا موهوماتى بود که در نفس ‌ صاحبش به صورت حقیقت جلوه کرده و یا القائاتى بود شیطانى که صاحبش آنرا وحى آسمانى و از طرف خداى تعالى پنداشته بود هرگز این چنین دلهاى بشر را مسخر نمى کرد و این برکات معنوى و الهى بر آن مترتب نمى شد. آرى ، راه شر راهرو خود را جز به سوى شر هدایت نمى کند و جز فساد اثرى نمیبخشد، همچنانکه خداوند فرموده : (( فان الله لا یهدى من یضل )) و نیز فرموده : (( و الله لا یهدى القوم الفاسقین )) و نیز فرموده : (( و البلد الطیب یخرج نباته باذن ربه و الذى خبث لا یخرج الا نکدا )) .
و نیز از امارات اینکه قرآن کریم از طرف خداى تعالى نازل شده یکى این است که این کتاب غرض خداى تعالى را از خلقت عالم تامین مى کند. چون غرض خداى تعالى از این عمل این بوده که بشر را به سوى سعادت زندگى دنیا و آخرت هدایت کند، و او را به وسیله وحى انذار نماید و قرآن کریم همین طور است ، زیرا در همین آیه مورد بحث این معنا را خاطر نشان ساخته مى فرماید: (( و لتنذر ام القرى و من حولها : تا ام القرى و اطرافیان آن را انذار کنى )) و مقصود از (( ام القرى )) مکه مکرمه ، و غرض از انذار آن انذار اهل آن است ، و مقصود از اطرافیان آن اهالى قرا و شهرستانهاى روى زمین و یا به گفته بعضیها بلاد مجاور آن است .
این آیه دلالت دارد بر اینکه خداى تعالى عنایت خاصى به مکه دارد، چون مکه معظمه حرم خداوند است ، و دعوت اسلامى از آنجا شروع شده و به سایر نواحى عالم منتشر گردیده است .
از آنچه گفته شد این معنا روشن گردید که از نظر سیاق کلام و مخصوصا بنا بر قرائت (( لینذر )) به صیغه غیبت مناسب تر آن است که جمله مورد بحث را عطف بر (( مصداق )) بگیریم همچنانکه زمخشرى نیز عطف گرفته براى اینکه این معطوف و آن معطوف علیه هر دو در اینکه مشتمل بر معناى غایت و نتیجه اند مشترک مى باشند، و تقدیر آیه چنین است : (( لیصدق ما بین یدیه و لتنذر ام القرى : این کتاب مبارکى است که ما نازلش کردیم تا کتابهاى پیشین را تصدیق نموده و تو با آن مردم مکه و اطرافش را انذار کنى )) .
بعضى دیگر گفته اند: این جمله عطف است بر کلمه (( مبارک )) و تقدیر آیه چنین است : (( انزلناه لتنذر ام القرى و من حولها : نازلش ‌ کردیم تا تو، به وسیله آن مردم ام القرى و اطراف آنرا انذار کنى )) .
وَ الَّذِینَ یُؤْمِنُونَ بِالاَخِرَةِ یُؤْمِنُونَ...
این جمله به منزله تفریع براى اوصافى است که خداى سبحان براى قرآن کریم بر شمرده . گویا خواسته است بفرماید: بعد از آنکه ثابت شد کتاب مبارک و مصدقى که ما نازلش کرده ایم کتابى است که به منظور انذار اهل زمین نازل شده پس کسانى که به نشات آخرت ایمان دارند به این کتاب نیز ایمان خواهند آورد، زیرا این کتاب منظور و ایده آل آخرتى آنان را که همان ایمنى دائمى است تاءمین مى کند، و آنان را از عذاب دائمى مى ترساند.


نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 7  صفحه : 387
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست