responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 4  صفحه : 94
قبلا روى سخن با مؤ منین داشت و مى فرمود: ((ما اصابکم ...)) در این آیه روى سخن متوجه شخص رسول خدا (صلى الله علیه و آله ) نموده و مى فرماید: ((گمان مکن که ...)) وجه این التفات همان است که در خلال این آیات مکرر ذکر کردیم ، احتمال هم دارد که خطاب در این آیه تتمه خطاب در جمله : ((فادروا عن انفسکم الموت ان کنتم صادقین )) باشد، که در این صورت باید کلمه ((تحسبن )) را با ضمه با بخوانیم تا صیغه جمع مخاطب باشد و معناى آن با آخر آیه قبلى چنین شود: ((بگو مرگ را از خود دور کنید و گمان مکنید آنها که کشته مى شوند...)).
و مراد از موت باطل شدن شعور و فعل است و لذا در توضیح کلمه ((احیا))از هر دو نمونه اى آورد و فرمود: زنده اند و روزى مى خورند و خوشحالند روزى خوردن نمونه فعل و ((فرح )) نمونه و اثرى از شعور است زیرا خوشحال شدن فرع داشتن شعور است .

دلالت آیه بر اینکه انسان بهد از مردن تا قبل از قیامت زنده و باقى است
فَرِحِینَ بِمَا ءَاتَاهُمُ اللَّهُ...
کلمه ((فرح )) ضد کلمه ((حزن )) است و کلمه ((بشارت )) و ((بشرى )) به معناى هر خیرى است که تو را خوشحال کند و کلمه ((استبشار)) به معناى این است که در طلب این باشى که با رسیدن خیرى و بشرائى خرسندى کنى و معناى جمله این است که کشته شدگان در راه خدا هم از نظر رسیدن خودشان به فضل خدا و دیدن آن فضل خوشحالى مى کنند و هم در طلب این خبر خوش هستند که رفقاى عقب مانده شان نیز به این فضل الهى رسیدند و آنها نیز خوفى و اندوهى ندارند.
از این بیان دو نکته روشن مى شود، یکى اینکه کشته شدگان در راه خدا از وضع مؤ منین برجسته که هنوز در دنیا باقى مانده اند خبر دارند و دوم اینکه منظور از این بشارت همان ثواب اعمال مؤ منین است که عبارت است از نداشتن خوف و نداشتن اندوه و این بشارت به ایشان دست نمى دهد مگر با مشاهده ثواب نامبرده در آن عالمى که هستند، نه اینکه خواسته باشند با موفق شدن به شهادت استدلال کنند بر اینکه در قیامت خوف و اندوهى نخواهند داشت چون آیه در مقام این است که بفرماید پاداش خود را مى گیرند نه اینکه بعد از شهادت تازه استدلال مى کنند که در قیامت چنین و چنان خواهیم بود.
پس این آیه شریفه دلالت دارد بر اینکه انسان بعد از مردن تا قبل از قیامت باقى و زنده است و ما بحث در این باره را به طور مفصل در بحث برزخ یعنى در تفسیر آیه : ((و لا تقولوا لمن یقتل فى سبیل الله اموات )) گذراندیم .


نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 4  صفحه : 94
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست