responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 4  صفحه : 87
فَاعْف عَنهُمْ وَ استَغْفِرْ لَهُمْ وَ شاوِرْهُمْ فى الاَمْرِ
این جمله براى این آمده که سیره رسول خدا (صلى الله علیه و آله ) را امضا کرده باشد، چون آن جناب قبلا هم همینطور رفتار مى کرده و جفاى مردم را با نرمخوئى و عفو و مغفرت مقابله مى کرده و در امور با آنان مشورت مى کرده است ، به شهادت اینکه اندکى قبل از وقوع جنگ با آنان مشورت کرد و این امضا اشاره اى است به این که رسول خدا (صلى الله علیه و آله ) بدانچه ماءمور شده عمل مى کند و خداى سبحان از عمل او راضى است .

دستور الهى به پیامبر (ص ) مبنى بر گذشت از مردم و مشورت با آنهاشامل احکام الهى نمى شود
در این جمله خداى تعالى رسول گرامى خود (صلوات الله علیه و آله و سلم ) را ماءمور کرد تا از آنان عفو کند تا در نتیجه بر اعمال ایشان اثر معصیت مترتب نشود و اینکه از خدا بر ایشان طلب مغفرت کند با اینکه مغفرت بالاخره کار خود خداى تعالى است و عبارت ((استغفر لهم )) هر چند مطلق است و اختصاصى به مورد بحث آیه ندارد و لیکن موارد حدود شرعى و امثال آن را شامل نمى شود (و چنان مطلق نیست که حتى اگر فردى مرتکب قتل شد او را هم ببخشاید و یا اگر زنا کرد تنها برایش طلب مغفرت کند و دیگر حد شرعى را بر او جارى نسازد) چون اگر اطلاق تا این مقدار شمول داشته باشد باعث لغو شدن تشریع مى گردد، علاوه بر اینکه جمله : ((و شاورهم فى الامر)) که به یک لحن عطف بر مساءله عفو و مغفرت شده خود شاهد بر این است که این دو امر: یعنى ((عفو)) و ((مغفرت )) در چارچوب ولایت و تدبیر امور عامه بوده ، چون اینگونه امور است که مشورت بر مى دارد و اما احکام الهى خیر پس عفو و مغفرت هم در همان امور ادارى جامعه است .
فَإِذَا عَزَمْت فَتَوَکَّلْ عَلى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یحِب الْمُتَوَکلِینَ
و چون خداى تعالى تو را به خاطر اینکه به او توکل کرده اى دوست مى دارد در نتیجه ولى و یاور تو خواهد بود و درمانده ات نخواهد گذاشت و به همین جهت که اثر توکل به خدا یارى و عدم خذلان است دنبال این جمله فرمود: ((ان ینصرکم الله ...)) و مؤ منین را هم دعوت کرد به توکل و فرمود: اگر خدا شما را یارى کند کسى نیست که بر شما غلبه کند و اگر شما را درمانده گذارد کیست که بعد از خدا شما را یارى کند؟ آنگاه در آخر آیه با بکار بردن سبب توکل (که ایمان باشد) در جاى خود توکل مؤ منین را امر به توکل نموده و مى فرماید: ((و على الله فلیتوکل المؤ منین ))، یعنى مؤ منین به سبب اینکه ایمان به خدا دارند و ایمان دارند به اینکه ناصر و معینى جز او نیست باید فقط بر او توکل کنند.


نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 4  صفحه : 87
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست