responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : سید محمد حسین طباطبائی    جلد : 2  صفحه : 42
و ثانیا: تعبیر فرموده به (عبادى :بندگانم )، و نفرمود (ناس :مردم ) و یا تعبیرى دیگر نظیر آن و این نیز عنایت یاد شده را بیشتر مى رساند.
و ثالثا: واسطه را انداخته ، و نفرموده : (در پاسخشان بگو چنین و چنان ) بلکه فرمود: (چون بندگانم از تو سراغ مرا مى گیرند من نزدیکم ).
و رابعا: جمله : (من نزدیکم ) را با حرف (ان ) که تاءکید را مى رساند مؤ کد کرده و فرموده : (فانى قریب ) پس به درستى که من نزدیکم .
و خامسا: نزدیکى را با صفت بیان کرده و فرموده : (نزدیکم ) نه با فعل ، (من نزدیک مى شوم ) تا ثبوت و دوام نزدیکى را برساند.
و سادسا: در افاده اینکه دعا را مستجاب مى کند تعبیر به مضارع آورد نه ماضى ، تا تجدد اجابت و است مرار آن را برساند.
و سابعا: وعده اجابت یعنى عبارت (اجابت مى کنم دعاى دعا کننده ) را مقید کرد به قید (اذا دعان - در صورتى که مرا بخواند) با اینکه این قید چیزى جز خود مقید نیست ، چون مقید خواندن خدا است و قید هم همان خواندن خدا است و این دلالت دارد بر اینکه دعوت داعى بدون هیچ شرطى و قیدى مستجاب است نظیر آیه : ((ادعونى است جب لکم )) و این هفت نکته همه دلالت دارد بر اینکه خداى سبحان به است جابت دعا اهتمام و عنایت دارد.
از طرفى در این آیه با همه اختصارش هفت مرتبه ضمیر متکلم (من ) تکرار شده ، وآیه اى به چنین اسلوب در قرآن منحصر به همین آیه است .

فرق بین دعا و سؤ ال و سخن در معناى عبودیت
و کلمه (دعا) و (دعوت ) به معناى این است که دعا کننده نظر دعا شده را به سوى خود جلب کند، و کلمه (سوال ) به معناى جلب فائده و یا زیادتر کردن آن از ناحیه مسوول است ، تا بعد از توجیه نظر او حاجتش برآورده شود، پس سؤ ال به منزله نتیجه و هدف است براى دعا (مثل اینکه از دور یا نزدیک شخصى را که دارد مى رود صدا مى زنى ، و مى خوانى ، تا روى خود را برگرداند، آن وقت چیزى از او مى پرسى تا به این وسیله حاجتت برآورده شود) پس این معنا که براى سؤ ال شد جامع همه موارد سؤ ال هست ، علمى براى رفع جهل ، و سؤ ال به منظور حساب وسؤ ال به معناى زیادتر کردن خیر مسوول به طرف خود، و سوالهاى دیگر.
مطلب دیگر اینکه ، کلمه (عبودیت ) همانطور که در سابق هم گفتیم به معناى مملوکیت است ، البته نه هر مملوکیت ، بلکه مملوکیت ان سان (پس گوسفند را عبد صاحبش نمى خوانند)،



نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : سید محمد حسین طباطبائی    جلد : 2  صفحه : 42
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست