responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 19  صفحه : 49
دانسته و ضمیر مفعولى در آن را به جبرئیل بر گردانده اند، قهرا منظور از ((نزلة )) نازل شدن جبرئیل بر آن جناب خواهد بود، نازل شدنش ‌ براى این که آن جناب را معراج ببرد. و جمله ((عند سدرة المنتهى )) ظرف براى رویت است ، نه براى نازل شدن ، و مراد از رویت هم رویت آن جناب است جبرئیل را به صورت اصلیش . و معناى جمله این است که : جبرئیل یک بار دیگر به صورت اصلیش در برابر رسول خدا (صلى اللّه علیه و آله وسلم ) در آمد، تا معراجش ببرد، و این جریان کنار سدرة المنتهى واقع شد.
پس از آنچه که گذشت صحت این نظریه هم روشن شد که بگوییم ضمیر مفعولى به خداى تعالى برگردد. و مراد از رویت هم رویت قلبى ، و مراد از نزله اخرى هم نازل شدن رسول خدا (صلى اللّه علیه و آله وسلم ) در معراج در کنار سدرة المنتهى باشد، آن وقت مفاد آیه چنین مى شود که : رسول خدا (صلى اللّه علیه و آله وسلم ) یکبار دیگر نزد سدرة المنتهى نازل شد، ووقتى بود که به معراج مى رفت ، و در آن نزله خدا را مانند نزله اول با قلب خود دیدار کرد.
((سدرة المنتهى )) چیست ؟
عِندَ سِدْرَةِ المُْنتَهَى عِندَهَا جَنَّةُ المَْأْوَى إِذْ یَغْشى السدْرَةَ مَا یَغْشى

کلمه ((سدر)) به معناى جنس درخت سدر، و کلمه سدره به معناى یک درخت سدر است ، و کلمه ((منتهى )) - گویا - نام مکانى است ، و شاید مراد از آن ، منتهاى آسمان ها باشد به دلیل این که مى فرماید: جنت ماوى پهلوى آن است ، و ما مى دانیم که جنت ماوى در آسمان ها است ، چون در آیه فر موده : ((و فى السماء رزقکم و ما توعدون )).
و اما این که این درخت سدره چه درختى است ؟ در کلام خداى تعالى چیزى که تفسیرش کرده باشد نیافتیم ، و مثل این که بناى خداى تعالى در اینجا بر این است که به طور مبهم و با اشاره سخن بگوید، مؤ ید این جمله ((اذ یغشى السدره ما یغشى )) است ، که در آن سخن از مستورى رفته است ، در رو ایات هم تفسیر شده به درختى که فوق آسمان هفتم قرار دارد، و اعمال بندگان خدا تا آنجا بالا مى رود، که بزودى بعضى از این روایات از نظر خواننده خواهد گذشت .
((عندها جنه الماوى )) - یعنى بهشتى که مؤ منین براى همیشه در آن منزل مى کنند، چون بهشت دیگرى هست موقت ، و آن بهشت برزخ ‌مدتش تا روز قیامت تمام مى شود، و جنت ماوى بعد از قیامت است . همچنان فرموده : ((فلهم جنات الماوى نزلا بما کانوا یعملون ))،



نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 19  صفحه : 49
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست