responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 19  صفحه : 353
و بفرماید حکم فى ء مخصوص فى ء بنى النضیر نیست ، بلکه همه فى ءها همین حکم را دارد.
موارد مصرف ((فیى ء))
((فلله و للرسول )) - یعنى قسمتى از فى ء مخصوص خدا و قسمتى از آن مخصوص رسول خدا است . و منظور از اینکه گفتیم مخصوص ‌ خداست ، این است که باید زیر نظر رسول خدا (صلى اللّه علیه و آله وسلم ) در راه رضاى خدا صرف شود، و آنچه سهم رسول خدا است در مصارف شخصى آن جناب مصرف مى شود. پس اینکه بعضى گفته اند: ((ذکر نام خدا در بین صاحبان سهم تنها به منظور تبرک بوده سخن درستى نیست ))، و نباید بدان توجه کرد.
((و لذى القربى )) - منظور از ذى القربى ، ذى القرباى رسول خدا و دودمان آن جناب است ، و معنا ندارد که ما آن را به قرابت عموم مومنین حمل کنیم - دقت فرمایید -. و مراد از کلمه یتامى ایتام فقیرند، نه مطلق هر کودکى که پدرش را از دست داده باشد. خواهى گفت : اگر منظور این بود کافى بودتنها مساکین را ذکر کنند، چون یتیم فقیر هم مسکین است ، جواب این است که : بله این سخن درست است ، لیکن این که ایتام را جداگانه ذکر کرد براى این بوده که اهمیت رسیدگى به طایفه را برساند.
و از ائمه اهل بیت (علیهم السلام ) روایت شده فرموده اند: منظور از ذى القربى ، اهل بیت ، و مراد از یتامى و مساکین و ابن السبیل هم یتیمان و مساکین و ابن السبیل آنها است .
((کى لا یکون دوله بین الاغن یاء منکم )) - یعنى حکمى که ما درباره مساءله فى ء کردیم ، تنها براى این بود این گونه درآمدها ((دوله )) میان اغنیاء نشود، و ((دوله )) چیزى را گویند که در بین مردم متداول است و دست به دست مى گردد.
((و ما اتیکم الرسول فخذوه و ما نهیکم عنه فانتهوا)) - یعنى آنچه را که رسول خدا (صلى اللّه علیه و آله وسلم ) از فى ء به شما مى دهد - همچنان که به هر یک از مهاجرین و بعضى از اصحاب مقدارى داد - بگیرید، و آنچه نداد و شما را از آن نهى فرمود شما هم دست بردارید، و مطالبه نکنید، پس هرگز پیشنهاد نکنید که همه فى ء را در بین همه مؤ منان تقسیم کند. پس روشن شد که چرا اینگونه غنیمت ها را فى ء نامید و چرا در آیه فرمود: امر آن را به رسول ارجاع داد، و معناى ارجاع دادن این شد که باید زیر نظر آن جناب مصرف شود.
و این آیه با صرفنظر از سیاقى که دارد، شامل تمامى اوامر و نواهى رسول خدا (صلى اللّه علیه و آله وسلم ) مى شود، و تنها منحصر به دادن و ندادن سهمى از فى ء نیست ، بلکه شامل همه او امرى که مى کند و نواهیى که صادر مى فرماید هست .



نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 19  صفحه : 353
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست