responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 19  صفحه : 208
و هیچ عملى نکند، مگر بر وفق اراده مولایش ، و این همان داخل شدن در تحت ولایت خدا است ، پس چنین کسانى اولیاء اللّه نیز هستند، و اولیاء اللّه تنها همین طایفه اند.
((فى جنات النعیم )) - یعنى هر یک نفر از این مقربین در یک جنت نعیم خواهد بود، در نتیجه همه آنان در جنات النعیم هستند، آوردن ((جنات )) به صیغه جمع به این اعتبار بوده ، ممکن هم هست به اعتبار باشد که هر یک نفر از مقربین در جنت هاى نعیم باشد، و لیکن این احتمال از این نظر بعید است که در آخر سوره صریحا مى فرماید: مقربین هر یک در یک جنتند: ((فاما ان کان من المقربین فروح و ریحان و جنة نعیم )).
در سابق هم مکرر گفتیم که نعیم عبارت است از ولایت و جنت نعیم عبارت است از جنت ولایت ، و این نکته با مطلب چند سطر قبل ما هم تناسب دارد که گفتیم : ((و این همان داخل شدن به ولایت خدا است )).
    مراد از اولین و آخرین در آیه : ((ثلة من الاولین وقلیل من الاخرین )) و وصف نعمتهاى بهشتى مقربان از ایشان
ثُلَّةٌ مِّنَ الاَوَّلِینَ وَ قَلِیلٌ مِّنَ الاَخِرِینَ

کلمه ((ثله )) - به طورى که گفته اند - به معناى جماعت بسیار انبوه است ، و مراد از کلمه ((اولین )) امت هاى گذشته انبیاى سلف است ، و مراد از کلمه آخرین امت اسلام است ، چون معهود از کلام خدا همین است ، که هر جا سخن از اولین و آخرین گفته منظورش از اولین ، امت هاى گذشته ، و از آخرین امت اسلام است ، مانند آیه اى که در همین سوره مى آید و مى فرماید: ((انا لمبعوثون او اباونا الاولون قل ان الاولین و الاخرین لمجموعون الى میقات یوم معلوم ))، بنابر این معناى آیه مورد بحث شد که : مقربین از امت هاى گذشته جمعیت بسیارى بودند، و از این امت جمعیت کمترى .
با بیانى که گذشت این معنا روشن شد این که : بعضى از مفسرین گفته اند مراد از اولین مسلمانان صدر اول اسلام ، و مراد از آخرین مسلمانان آخرامت است تفسیر صحیحى نیست .
عَلى سرُرٍ مَّوْضونَةٍ مُّتَّکِئِینَ عَلَیهَا مُتَقَبِلِینَ

کلمه ((وضن )) به معناى بافتن است . بعضى هم گفته اند: هر بافتنى را وضن نمى گویند، بلکه تنها بافتن زره را وضن مى گویند، و اگر در اینجا بافتن ((تخت را وضن خوانده )) از باب استعاره است ،



نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 19  صفحه : 208
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست