responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 14  صفحه : 418
خصوص متقین است غیر از متقین کسى از نور و ذکر آن بهره مند نمى شوند و به همین جهت ضیاء و ذکر را نکره آورد تا تقییدش به متقین ممکن باشد به خلاف فرقان . البته قرآن کریم تورات را نور و ذکر هم نامیده و فرموده : ((فیها هدى و نور(( و نیز فرموده :((فسئلوا اهل الذکر((
    مقصود از اینکه قرآن ((ذکر مبارک (( است
وَ هَذَا ذِکْرٌ مُّبَارَکٌ أَنزَلْنَهُ أَ فَأَنتُمْ لَهُ مُنکِرُونَ کلمه ((هذا - این (( اشاره است به قرآن و اگر آن را ذکر مبارک خواند بدین جهت بود که قرآن ذکرى است ثابت و دائم و کثیر البرکات ، هم مؤ من از آن بهره مند مى شود و هم آسایش کافر را در جامعه بشرى تاءمین نموده است ، و خلاصه همه اهل دنیا از آن منتفع مى گردند، چه آن را قبول داشته باشند و چه نداشته باشند چه به حقانیت آن اقرار داشته باشند و چه منکر آن باشند. دلیل بر این معنا تجزیه و تحلیل آثار رشد و صلاحى است که همین امروز در مجتمع بشرى مشاهده مى کنیم زیرا اگر به عقب برگردیم و تا به عصر نزول قرآن و ما قبل آن پیش برویم مى فهمیم که در اثر قرآن بشر از کجا به کجا رسید، چه بود و چه شد، آن وقت مى فهمیم که قرآن ذکرى است مبارک که همه افراد بشر به وسیله آن رشد یافتند، حال چه اینکه خودشان با زبان اقرار کنند و یا آنکه از اقرار زبانى به حقانیت آن خوددارى نمایند و منکرین حق آن را از زیر پا بگذارند و نعمت عظماى آن را کفران کنند گو اینکه مسلمین هم در انکار منکرین و کفران آنان بى دخالت نبوده اند چون مسلمانان در امر قرآن کریم اهمال نمودند، همچنان که خود قرآن از زبان رسول خدا (صلى اللّه علیه و آله و سلم ) نقل مى کند که در قیامت مى گوید ((یا رب ان قومى اتخذوا هذا القرآن مهجورا((
مقصود از اینکه فرمود: ما به ابراهیم رشد او را دادیم
وَ لَقَدْ ءَاتَیْنَا إِبْرَهِیمَ رُشدَهُ مِن قَبْلُ وَ کُنَّا بِهِ عَلِمِینَ در این آیه به ما قبل موسى و هارون ، و نزول تورات ، انعطافى شده ، و کلمه ((من قبل (( آن را به خوبى مى رساند و مراد این است که بفرماید: دادن تورات به موسى و هارون از ما امر نو ظهورى نیست ، بلکه سوگند مى خورم که ما قبل از موسى و هارون این رشد را به ابراهیم داده بودیم .
و مقصود از ((رشد(( معنایى است که در مقابل ((غى (( و گمراهى قرار دارد، و آن رسیدن به واقع است ، و در ابراهیم اهتداى فطرى و تام و تمام او به توحید و به سایر معارف حقه است ، و اضافه رشد به ضمیرى که به ابراهیم بر مى گردد، اختصاص رشد را به وى مى رساند،


نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 14  صفحه : 418
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست