responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 11  صفحه : 378
استفهامى که در آیه است استفهام تعجب است ، و معنایش این است که امر ایشان در اعراضشان از آیات آسمان و زمین و عدم اخلاصشان نسبت به ایمان به خدا و اصرارشان در غفلت ، بسیار عجیب است ، مگر اینها ایمنند از اینکه عذاب خدا بناگهانى احاطه شان کند؟.
    اعلام راه : ((هذه سبیلى )) بیان راه : ((ادعوا الى الله على بصیرة )) دعوت کنندگان :رسول الله(صلى الله علیه و آله ) و پیروان او
قُلْ هَذِهِ سبِیلى أَدْعُوا إِلى اللَّهِ عَلى بَصِیرَةٍ أَنَا وَ مَنِ اتَّبَعَنى وَ سبْحَنَ اللَّهِ وَ مَا أَنَا مِنَ الْمُشرِکِینَ
خداى سبحان بعد از آنکه فرمود ایمان محض و توحید خالص بسیار عزیز الوجود و اندک است ، و هر کسى بدان نمى رسد، با اینکه ایمان و توحید، حق و حقیقت صریح و واضحى است که آیات آسمانها و زمین بدان دلالت مى کنند، اینکه رسول خدا (صلى اللّه علیه و آله و سلم ) را مامور نموده تا راه خود را اعلام بدارد، و آن عبارتست از دعوت به چنین توحیدى ، دعوتى که از روى بصیرت است .
پس اینکه فرمود: ((قل هذه سبیلى )) اعلام راه اوست ، و جمله ((ادعوا الى اللّه على بصیره )) بیان راه اوست ، و جمله ((سبحان اللّه )) جمله معترضه است که در آن خدا را تقدیس مى کند، و جمله ((و ما انا من المشرکین )) تاءکید معناى دعوت به خدا و بیان این جهت است که این دعوت بسوى خدا دعوتى نیست که بهر طورى که شد صورت گیرد بلکه دعوتى است که بر اساس توحید خالص صورت مى گیرد، و بهیچ وجه ، از توحید بسوى شرک گرایش نمى کند.
و اما اینکه فرمود: ((انا و من اتبعنى ))، خواسته بفرماید: بار این دعوت تنها بدوش من نیست ، بلکه بدوش کسانى هم که مرا پیروى کرده اند هست ، پس با این جمله دعوت را توسعه و تعمیم داده و مى فهماند با اینکه راه ، راه رسول خدا (صلى اللّه اعلیه و آله و سلم ) است ، لیکن بار دعوت به آن تنها بدوش آن جناب نیست .
(گو اینکه از ظاهر خود آیه این توسعه و تعمیم فهمیده مى شود) و لیکن سیاق دلالت مى کند بر اینکه شرکت دادن پیروان ، به این عمومیتى هم که از جمله ((و من اتبعنى )) استفاده مى شود نیست ، زیرا سبیلى که در آیه شریفه آمده همان دعوت با بصیرت و یقین بسوى ایمان محض و توحید خالص است و معلوم است که در چنین سبیلى تنها کسانى شرکت دارند که در دین مخلص براى خدا باشند و عالم به مقام رب العالمین و داراى بصیرت و یقین بوده باشند، و چنین نیست که هر کس که کلمه ((تابع رسول خدا (صلى اللّه علیه و آله و سلم ))) بر او صادق بود او نیز شریک در این دعوت بوده باشد، و نیز چنین مقام مقامى نیست که حتى آن پیروان و مومنینى هم که خدا در آیه قبلى از مشرکینشان خواند و به غفلت از پروردگار و ایمنى از مکر او و اعراض از آیات او مذمتشان کرده بود به آن نائل شوند.


نام کتاب : ترجمه تفسیر المیزان نویسنده : علامه طباطبایی    جلد : 11  صفحه : 378
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست