responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : فرهنگ نامه علوم قرآن نویسنده : دفتر تبلیغات اسلامی    جلد : 1  صفحه : 56

آيات تنزيهي

آيات صفات تنزيهي

(آيات تنزيهي)

(آيات ناظر به تنزيه خداوند از صفات مخلوقات)

منظور از آيات صفات تنزيهي آيات بيانگر تنزيه و پيراستن خداوند متعال از صفات اجسام و خصوصيات ممکنات است.

از کتاب و سنّت قطعى به روشنى ثابت شده است که خداوند به صفات اجسام و ويژگي‌هاى ممکنات که ملازم با حدوث و امکان و توأم با نياز و نقص است متصف نمى‌شود.

برخى از آيات تنزيهى عبارتند ‌از:

1. آيه 11 سوره شوري:((... لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ...) . )

2. آيه 15 سوره فاطر:((... وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ...) . )

3. آيه 62 سوره زمر:((اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ...) . )

4. آيه 103 سوره انعام:((لاَّ تُدْرِكُهُ الأَبْصَارُ وَهُوَ يُدْرِكُ الأَبْصَارَ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ) . )

اين‌ها، آيات محکم هستند که متشابهات قرآن به آن‌ها بازمى‌گردد؛ بنابراين هر آيه‌اى که ظاهرش انتساب صفت يا فعل حادثى به خداوند باشد، بايد با آيات محکم سنجيده و معنايى که با اسماى حسنى و صفات علياى الهى منافات ندارد از آن‌ها فهميده شود؛ مثلاً آياتى که نسبت آمدن به خدا داده يا دست و صورت و عين و نفس براى خدا ترسيم کرده است بايد با توجه به آيات محکم تفسير شود، و نيز بايد گفته شود از تمام اين اوصاف، آن معنايى منظور است که با ساحت قدس پروردگار سازگارى دارد.

نيز ر.ک: آيات صفت مجيء؛ آيات صفت قرب؛ آيات صفت معيت.


[1]معرفت ، محمد هادي ، 1309 -1385.;التمهيد فى علوم القرآن;جلد3;صفحه (77-134)
[2]طباطبايي ، محمد حسين ، 1281 - 1360;الميزان في تفسير القرآن;جلد2;صفحه (103-105)
[3]جمعي از محققان;مجله بينات;جلد5;صفحه 78
نام کتاب : فرهنگ نامه علوم قرآن نویسنده : دفتر تبلیغات اسلامی    جلد : 1  صفحه : 56
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست