responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : فرهنگ نامه علوم قرآن نویسنده : دفتر تبلیغات اسلامی    جلد : 1  صفحه : 422

آيه صبح

آيه صبح

(آيه 18 تکوير، شامل سوگند خداوند به صبحگاه)

به آيه 18 سوره تکوير «آيه صبح» مى‌گويند:((وَ الصُّبْحِ إِذا تَنَفَّسَ) ؛ «و قسم به صبح هنگامى كه تنفس كند». )

اين آيه و آيات قبل و بعد از آن به بحث از حقانيت قرآن و صدق گفتار پيامبر اسلام (ص) مى‌پردازد، و صبح را به موجود زنده‌اى تشبيه كرده كه نخستين تنفسش با طلوع سپيده آغاز مى‌شود، و روح حيات در همه موجودات مى‌دمد، گويى در زير دست و پاى لشكر زنگى شب نفسش بريده بود، و با درخشيدن اولين شعاع نور از زير چنگال او آزاد مى‌شود و نفس تازه مى‌كند!.

اين تعبير شبيه تعبيرى است كه در سوره مدثر بعد از سوگند به شب آمده است كه مى‌فرمايد: (وَ الصُّبْحِ إِذا أَسْفَرَ) ؛ «سوگند به صبح هنگامى كه نقاب از چهره بر گيرد»، گويى ظلمت شب همچون نقاب سياهى بر صورت صبح افتاده، به هنگام سپيده دم نقاب را كنار مى‌زند و چهره نورانى و پر فروغ خود را كه نشانه زندگى و حيات است به جهانيان نشان دهد.


[1]مكارم شيرازي ، ناصر ، 1305 -;تفسير نمونه;جلد26;صفحه 192
[2]سيوطي ، عبد الرحمان بن ابي بكر ، 849 - 911ق.;الدر المنثور في التفسير بالماثور;جلد6;صفحه 321
[3]طبرسي ، فضل بن حسن ، 468 - 548ق;مجمع البيان فى تفسيرالقرآن;جلد10;صفحه 677
[4]حويزي ، عبد علي بن جمعه ، - 1112ق.;تفسيرنورالثقلين;جلد5;صفحه 518
[5]طباطبايي ، محمد حسين ، 1281 - 1360;الميزان في تفسير القرآن;جلد20;صفحه 217
[6]قمي ، علي بن ابراهيم ، - 329ق.;تفسيرالقمى;جلد2;صفحه 408
نام کتاب : فرهنگ نامه علوم قرآن نویسنده : دفتر تبلیغات اسلامی    جلد : 1  صفحه : 422
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست