responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : منشور جاويد نویسنده : سبحانی، جعفر    جلد : 8  صفحه : 530

9. دنيا را يگانه مقصود دانستن

در برخى از آيات، دنيا را يگانه مقصود قرار دادن به عنوان عامل «حبط» اعمال نيك شناخته شده است چنان كه مى فرمايد:

(مَنْ كانَ يُريدُ الحَياةَ الدُّنْيا وَزينَتَها نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمالَهُمْ فِيها وَهُمْ فِيها لا يُبْخَسُونَ* أُولئِكَ الَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِى الآخِرَةِ إِلاّ النّارُ وَحَبِطَ ما صَنَعُوا فِيها وَباطِلٌ ما كانُوا يَعْمَلُونَ) .[1]

«كسانى كه فقط زندگى دنيا و زينتهاى آن را اراده نموده اند و به آن دل بسته اند، نتايج اعمال آنان را به طور كامل در دنيا خواهيم داد و در روز قيامت چيزى جز آتش دوزخ براى آنان نخواهد بود و كارهاى آنان حبط وباطل مى گردد».

برخى از افراد، اگر چه به انجام پاره اى از كارهاى نيك اقدام مى كنند، ولى مقصود آنان از اين اعمال، جلب رضاى خدا و انجام فريضه دينى يا نيل به پاداشهاى اخروى نيست، بلكه مى خواهند از اين طريق موقعيت اجتماعى خود را تحكيم نمايند و يا به اغراض دنيوى ديگر دست يازند.

اين گروه، از اعمال خود در سراى ديگر، بهره اى نخواهند داشت. و به خاطر گناهانى كه انجام داده اند، وارد دوزخ خواهند شد.

يادآور مى شويم اين عامل را نبايد به عنوان عامل جداگانه اى قلمداد كرد، زيرا انسانهايى كه كارهاى نيك را به خاطر برخى مقاصد دنيوى انجام مى دهند، دو گروهند:

1. كافران و مشركان.

2. مؤمنان.


[1] هود/15ـ16.
نام کتاب : منشور جاويد نویسنده : سبحانی، جعفر    جلد : 8  صفحه : 530
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست