responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : منشور جاويد نویسنده : سبحانی، جعفر    جلد : 8  صفحه : 347

ولى بايد توجه نمود كه: هدف از استدلال به اين آيات اين است كه ثابت كنيم كه چنين درخواستى از پيامبر و ديگر اولياى خدا، شرك و مخالف مبانى مسلّم اسلام نيست، زيرا اگر شرك بود حيات و ممات در آن تأثيرى نداشت امّا اين كه طلب شفاعت از يك ميت چه سودى دارد، اين اشكال جداگانه اى است كه در ضمن بيان استدلالات وهابى ها به گونه اى از آن پاسخ خواهيم گفت.

صحيح بخارى بابى دارد تحت عنوان:

«اذا إسْتَشْفَعُوا إلى الإمامِ ليَسْتَسْقِى لَهُمْ لم يردَّهم».

«هنگامى كه مردم از امام خود درخواست شفاعت كردند كه براى آنان باران بطلبد نبايد درخواست آنان را رد كند».

و نيز بابى دارد تحت عنوان:

«إذا استشفعَ المشركونَ بالمسلمينَ عند القَحْطِ».

«هنگامى كه گروه مشرك در موقع قحطى به مسلمين طلب شفاعت نمايند».[1]

دلايل قائلان به تحريم درخواست شفاعت

اكنون وقت آن فرا رسيده است كه دلايل مخالف را به دقت مورد بررسى قرار دهيم، آنان با دلايل گوناگون درخواست شفاعت از شافعان را در اين جهان تحريم كرده اند.


[1] روايات اين دو باب گواهى مى دهند كه روش مسلمانان اين بو دكه در مواقع خاصى حضور امام و يا ديگر مسلمانان برسند، و از آنان درخواست كنند كه از خدا براى آنها باران رحمت بطلبند ونام چنين درخواست، جز طلب شفاعت چيز ديگرى نيست.
( به صحيح بخارى:2/29و30، چاپ 1314 مراجعه كنيد).
نام کتاب : منشور جاويد نویسنده : سبحانی، جعفر    جلد : 8  صفحه : 347
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست