responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : فرهنگ فقه فارسي نویسنده : موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي    جلد : 5  صفحه : 117

صيحه فرياد

صيد

صيد: شكار حيوان وحشى/ جانور وحشى.

صيد در لغت و به تبع در كلمات فقها به معناى شكار حيوان وحشى و نيز خود حيوان وحشى آمده است. مراد از شكار اعم از گرفتن، به دام افكندن و كشتن است.[1] از احكام آن در بابهاى حج، تجارت و صيد و ذباحه سخن گفته‌اند.

صيد و حرم: از جمله محرمات احرام (احرام) شكار حيوان وحشى است؛ در حرم(حرم) باشد يا بيرون از حرم؛[2] چنان كه شكار كردن در حرم حرام است؛ خواه شكارچى محرم باشد يا غير محرم [= مُحِل].[3] با اين تفاوت كه خوردن گوشت شكار بر محرم مطلقا حرام است؛ هرچند مُحِلى آن را در بيرون حرم شكار كرده و به درون آورده باشد؛ ليكن خوردن آن براى مُحل جايز است.[4]

در حرمت شكار تفاوتى ميان انواع شكار كردن، همچون كشتن، به دام افكندن و گرفتن نيست؛ بلكه كمك كردن ديگرى بر شكار با اشاره، گفتار و يا در اختيار گذاشتن سلاح نيز حرام است.[5]

اگر محرم در بيرون حرم حيوانى را شكار كند، بنابر قول مشهور، گوشت آن حتى بر مُحل نيز حرام خواهد بود.[6]

مراد از حيوان وحشى، وحشى بالاصاله است. بنابر اين، شامل وحشى‌اى كه توسط انسان رام شده نيز مى‌شود؛ ليكن شامل حيوانى كه در اصل اهلى بوده و سپس وحشى شده نمى‌شود؛ ليكن در اينكه هر حيوان وحشى را؛ چه از حلال گوشتها باشد يا از حرام گوشتها در بر مى‌گيرد يا اختصاص به حلال گوشتها دارد و يا حلال گوشتها به اضافه حرام گوشتهايى كه در آنها كفّاره ثابت است، مانند شير، روباه و خرگوش، اختلاف است.[7] بنابر قول به تعميم، كشتن حيوانى كه انسان از آن برخود مى‌ترسد و قصد تعرض دارد، جايز مى‌باشد.[8]

مراد از صيد (حيوان وحشى) صيد غير دريايى است. بنابر اين، شكار حيوان دريايى براى محرم جايز است.

نام کتاب : فرهنگ فقه فارسي نویسنده : موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي    جلد : 5  صفحه : 117
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست