نام کتاب : روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن نویسنده : الرازي، ابوالفتوح جلد : 18 صفحه : 113
وَ قَوْمَ نُوحٍ ،ابو عمرو و حمزه و كسائى و اعمش خواندند:«و قوم»مجرور عطفا على قوله: وَ فِي الْأَرْضِ [1]، وَ فِي مُوسىٰ [2]، وَ فِي عٰادٍ [3]، وَ فِي ثَمُودَ [4]،و باقى قرّاء منصوب خواندند.و در او چند وجه خواندند [5]:يكى آنكه عطف است على الضمير في قوله: فَأَخَذَتْهُمُ الصّٰاعِقَةُ [6]يعنى و اخذت قوم نوح الصاعقة ايضا،و دوم فعلى مضمر،نحو:و أهلكنا قوم نوح،و گفتند:و اذكر قوم نوح من قبل [7]،از پيش آن گروه گذشته [8]از عاد و ثمود و قوم فرعون.
إِنَّهُمْ كٰانُوا قَوْماً فٰاسِقِينَ ؛ايشان گروهى فاسقان بودند از فرمان خداى بيرون شده.
وَ السَّمٰاءَ ؛و آسمان را بنا كرديم بقوّت. وَ إِنّٰا لَمُوسِعُونَ ،عبد اللّه عبّاس گفت:ما قادريم برآن.روايتى هم از او آن است كه ما روزى فراخ كنيم [9]برآن كه خواهيم.ضحّاك گفت[50-پ]:ما تو نگريم [10]،بيانه: عَلَى الْمُوسِعِ قَدَرُهُ وَ عَلَى الْمُقْتِرِ قَدَرُهُ . [11]حسين بن الفضل گفت:علم ما واسع است،يعنى همه چيز دانيم.
وَ الْأَرْضَ فَرَشْنٰاهٰا ؛و زمين را بگسترديم. فَنِعْمَ الْمٰاهِدُونَ ؛نيك [12]گسترانندهايم [13]ما،و اينهمه تذكير نعمت[است] [14]تا خلقان بشنوند و نعمت ياد آرند و شكر كنند.