responsiveMenu
فرمت PDF شناسنامه فهرست
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
نام کتاب : رساله توضیح المسایل ( مراجع ) نویسنده : خمینی، روح الله و سایر مراجع    جلد : 2  صفحه : 582

گوشت ذبيحه بواسطۀ آن حرام نمى‌شود و بنا بر احتياط نبايد پيش از بيرون آمدن روح، سر حيوان را از بدنش جدا كنند بلكه حرمت آن، خالى از قوّت نيست ولى با اين عمل حيوان حرام نمى‌شود. و اگر از روى غفلت يا بواسطۀ تيز بودن كارد، بى‌اختيار سر حيوان جدا شود مكروه نيست.

بهجت : مسأله اگر هنگام بريدن سر حيوان، پيش از بيرون آمدن روح، سر حيوان را از بدنش جدا كنند، مانعى ندارد و حيوان پاك و حلال است، ولى اگر عمداً بخواهند سرش را از بدن جدا كنند، بنا بر أظهر خوردن گوشت آن مكروه است، بلكه خلاف احتياط است. پيش از بيرون آمدن روح و سرد شدن بدن حيوان، مكروه است بلكه خلاف احتياط است پوست حيوان را بكنند و يا اين كه اعضاى بدنش را قطع كنند.

مسائل اختصاصى

مكارم : مسأله 2232 احتياط مستحبّ آن است كه پيش از بيرون آمدن روح، سر حيوان را از بدنش جدا نكنند، بنا بر اين اگر دستگاههايى براى ذبح حيوانات تهيّه شود كه سر حيوان را به كلّى قطع مى‌كند حيوان حرام نمى‌شود، هر چند بهتر است طورى باشد كه تمام سر را قطع نكند، ولى در هر حال بايد تمام شرايط با دستگاههاى ماشينى رعايت شود. و نيز احتياط مستحبّ آن است كه مغز حرام حيوان را كه در وسط تيرۀ پشت است، قبل از جان دادن نبرند و پوست حيوان را جدا ننمايند.

مكارم : مسأله 2233 در زمان ما گاه براى آسان شدن ذبح حيوانات به حيوان شوك مى‌دهند، تا كمى بى‌حس شود و به راحتى يا به وسيلۀ دستگاهها سر آن را ببرند، اين كار در صورتى كه حيوان بعد از شوك زنده باشد اشكالى ندارد.

احكام شكار كردن با اسلحه

[مسأله 2601]

مسأله 2601 اگر حيوان حلال گوشت وحشى را (1) با اسلحه شكار كنند (2) با پنج شرط حلال و بدنش پاك است (3) : اوّل: آن كه اسلحۀ شكار مثل كارد و شمشير برنده باشد، يا مثل نيزه و تير، تيز باشد كه بواسطۀ تيز بودن، بدن حيوان را پاره كند (4) و اگر به وسيلۀ دام يا چوب و سنگ و مانند اينها حيوانى را شكار كنند پاك نمى‌شود (5) و خوردن آن هم حرام است (6) و اگر حيوانى را با تفنگ شكار كنند، چنانچه گلوله آن تيز باشد كه در بدن حيوان فرو رود و آن را پاره كند پاك و حلال است و اگر گلوله تيز نباشد بلكه با فشار در بدن حيوان فرو رود و حيوان را بكشد، يا بواسطۀ حرارتش بدن حيوان را بسوزاند و در اثر سوزاندن، حيوان بميرد پاك و حلال بودنش اشكال دارد (7) دوم: كسى كه شكار مى‌كند بايد مسلمان باشد يا بچۀ مسلمان باشد كه خوب و بد را بفهمد (8) و اگر كافر يا كسى كه اظهار دشمنى با اهل بيت پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم مى‌كند (9) ، حيوانى را شكار نمايد، آن شكار حلال نيست (10) سوم: اسلحه را براى شكار كردن حيوان به كار برد و اگر مثلاً جايى را نشان كندو اتفاقاً حيوانى را بكشد، آن حيوان پاك نيست و خوردن آن هم حرام است (11) چهارم: در وقت به كار بردن اسلحه نام خدا را ببرد (و چنانچه (12) عمداً نام خدا

نام کتاب : رساله توضیح المسایل ( مراجع ) نویسنده : خمینی، روح الله و سایر مراجع    جلد : 2  صفحه : 582
   ««صفحه‌اول    «صفحه‌قبلی
   جلد :
صفحه‌بعدی»    صفحه‌آخر»»   
   ««اول    «قبلی
   جلد :
بعدی»    آخر»»   
فرمت PDF شناسنامه فهرست