ومِنَ الاعرابِ مَن يُؤمِنُ بِاللَّهِ واليَومِ الأخِرِ
ويَتَّخِذُ ما يُنفِقُ قُرُبتٍ عِندَ اللَّهِ وصَلَوتِ الرَّسولِ الا انَّها قُربَةٌ
لَهُم سَيُدخِلُهُمُ اللَّهُ فى رَحمَتِهِ انَّ اللَّهَ غَفورٌ رَحيم.
توبه (9) 99
فَامّا ان كانَ مِنَ المُقَرَّبين* فَرَوحٌ ورَيحانٌ وجَنَّتُ نَعيم.[1]
واقعه (56) 88 و 89
3. رزق خدا
47) رزق عظيم الهى در آخرت، پاداش مقرّبان درگاه خداوند:
فَامّا ان كانَ مِنَ المُقَرَّبين* فَرَوحٌ ورَيحانٌ وجَنَّتُ نَعيم.[2]
واقعه (56) 88 و 89
4. رفاه
48) رفاه و راحتى، پاداش مقرّبان در سراى آخرت:
فَامّا ان كانَ مِنَ المُقَرَّبين* فَرَوحٌ ورَيحانٌ وجَنَّتُ نَعيم.[3]
واقعه (56) 88 و 89
[1] بنا بر اين احتمال كه «روح» به معناى رحمت باشد.
(مجمعالبيان، ج 9- 10، ص 344)
[2] مفسّران براى «ريحان» چند معنا ذكر كردهاند؛ از جمله: 1.
گياه معروف؛ 2. رزق در بهشت. (مجمعالبيان، ج 9- 10، ص 344) برداشت براساس معناى
دوم است. شايان ذكر است كه تنوين و تنكير ريحان مىتواند براى بزرگى و عظمت باشد.
[3] بنا بر اينكه «روح و ريحان» راحتى از حزن و اندوه باشد.
(الميزان، ج 19، ص 139)